Slide background

جستجوي مقاله (جستجوی پیشرفته)

در این قسمت شما می توانید عنوان یا قسمتی از خلاصه مقاله مورد نظر خود را در کادر زیر وارد نمونه و لیست مقالات مرتبط را مشاهده نمایید

آخرین شماره

No 34
شماره 34 سال 9
تابستان 1396
دانلود فایل |

آخرین مقالات منتشر شده

تحولات چند دهه‌ اخیر که از آن تحت عنوان اسلام‌گرایی، بنیادگرایی یا بازگشت دین به روابط بین‌الملل نام برده می‌شود، تاکنون علاوه بر موضع‌گیری‌های سیاسی، به مجادلات نظری فراوانی در حوزه‌های مختلف علوم اجتماعی از جمله دانش روابط بین‌الملل رقم زده است. تا پیش از رویدادهای اخیر، عملاً مقوله دین به دلایل مختلف در آثار اصلی نظریه‌های روابط بین‌الملل مورد بی‌توجهی قرار گرفته بود و جریان اصلی نظریه‌پردازی در روابط بین‌الملل عوامل فرهنگی و اجتماعی و از جمله مسئله دین را اموری مربوط به حوزه داخلی دولت‌ها و نامرتبط با حوزه روابط بین‌الملل تلقی می‌کرد. با این حال، بسیاری از نظریه‌پردازان اهمیت تأثیرگذاری ادیان در رویدادهای پس از جنگ سرد را به منزله بازگشت دین به روابط بین‌الملل و مستلزم بازنگری جدی در پیش فرض‌های نظری دانش روابط بین‌الملل ارزیابی می‌کنند. فرض مقاله حاضر این است که به رغم آن‌که تحولات مرتبط دین در سه دهه گذشته تأثیرات تعیین‌کننده‌ای بر معادلات بین‌المللی و شرایط زیست جهانی گذاشته، دانش روابط کمک زیادی به فهم این تحولات نکرده است.
ناصر هادیان - محمود شوری
DOI : 0
کلمات کلیدی : دانش روابط بین‌الملل ، دین ، اسلام‌گرایی ، فرهنگ
دستورکار جدید روابط بین‌الملل تغییر کرده است. به عبارتی دیگر مسائل اساسی جهان در قرن بیست‌ویکم در مقایسه با قرن بیستم عبارتند از: پناهجویی و مهاجرت، بیماری‌های واگیردار، تغییرات آب و هوایی، دولت‌های ورشکسته، تروریسم. در این میان مسئله مهاجرت و پناهجویی به خصوص با توجه به وضعیت آن در اتحادیه اروپا به عنوان مسئله‌ای که جغرافیا، تاریخ، هویت، اقتصاد، فرهنگ و سیاست را تحت‌تاثیر قرارداده است، از زوایای مختلف نظری و عملی مورد توجه پژوهشگران، تصمیم‌گیران و سیاستگذاران قرارگرفته است. این مسئله چالش‌هایی را برای رویکردها و نظریه‌های موجود در روابط بین‌الملل در تبیین، فهم و تحلیل به وجود آورده است؛ به شکلی که تغییر ماهیت این مسائل و وضعیت‌های پیش‌آمده ضمن روشن کردن محدودیت‌های تبیینی-تحلیلی نظریه‌های موجود، ضرورت به کارگیری ابزارهای نظری و مفهومی جدید برای فهم و تبیین این مسائل را اجتناب‌ناپذیر کرده است. از این‌رو در این مقاله نگارندگان فراتر از کنوانسیون‌ها مقررات و قوانین نهادهای بین‌المللی، به دنبال مشخص کردن نوعی از مفهوم‌پردازی از مسئله مهاجرت در ابعاد بین‌المللی توسط یک رهیافت جدید در نظریه انتقادی روابط بین‌الملل، به معنای خاص آن هستند. روش پژوهش مقاله توصیفی – تفهمی - استدلالی است. گردآوردی داده‌های نظری از منابع کتابخانه‌ای‌ و اینترنتی است. یافته‌های مقاله نشان می‌دهد که توسل به رهیافت آدورنویی در فهم مسئله مهاجرت، می‌تواند ضمن نشان دادن محدودیت‌های جریان‌های نظری در روابط بین‌الملل، ابعاد ناگشوده‌ و تازه‌ای از آن مسئله را برای پژوهشگران، تصمیم‌گیران و سیاستمداران اتحادیه اروپایی روشن کند.
حسین سلیمی - علی اسمعیلی اردکانی
DOI : 0
کلمات کلیدی : مهاجرت ، اتحادیه اروپایی ، دیالکتیک منفی ، ناهویت‌اندیشی ، رویکرد فرامفهومی
دولت‌های منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا چندین دهه است که سیاست‌های اقتصادی خود را در راستای سیاست‌های اقتصادی نولیبرال یا اصلاحات نولیبرالیسم اقتصادی که به عنوان یک مدل خاص اقتصادی از سوی امریکا و نهادهای تحت سلطه آن مطرح است، تنظیم کرده‌اند. از بین این کشورها می‌توان به ترکیه، لیبی، سوریه، اردن، عراق و کشورهای حوزه خلیج فارس اشاره کرد. مقاله حاضر درصدد است تا با نگاهی بسترمند به تحولات مصر، به سئوال مهم ریشه‌های اقتصادی وقوع انقلاب مصر تحت‌تاثیر بکارگیری سیاست‌های نولیبرالیسم اقتصادی در فضای اقتدارگرای دستگاه سیاسی حسنی مبارک پاسخ دهد. فرض مهم این نوشتار آن است که مصر به عنوان یکی از بزرگ‌ترین و تاثیرگذارترین کشورهای منطقه، پس از شکست و پایان سیاست‌های اقتصادی درهای باز و انفتاح انور سادات، از دهه 1990، اصلاحات نولیبرالیسم اقتصادی را به عنوان سومین نسل پارادایمی اقتصاد سیاسی بکار گرفت و سیاست‌های اقتصادی داخلی و بین‌المللی را براساس این مدل اقتصادی تنظیم ساخت. در نتیجه بکارگیری این سیاست‌ها در فضای سیاسی اقتدارگونه نظام سیاسی مصر، شاخص‌های مهم اقتصادی تحت‌تاثیر این سیاست‌ها قرارگرفت. این مقاله، شاخص‌های مهم و تاثیرگذار اقتصادی همچون فساد، رشد اقتصادی، فقر و نابرابری و بیکاری و امنیت شغلی را در بستر مدل نظری «اقتدارگرایی نولیبرالیسم» به شکلی سیستماتیک و با تکیه بر روش‌های مختلف اقتصاد سیاسی تجزیه و تحلیل خواهد نمود.
ابراهیم عباسی - محسن شکری
DOI : 0
کلمات کلیدی : نولیبرالیسم اقتصادی ، اقتدارگرایی ، منطقه خاورمیانه ، انقلاب مصر
مسئله اصلی در این مقاله، تبیین نقش روابط فراآتلانتیکی در حصول توافق هسته‌ای موسوم به برجام، میان جمهوری اسلامی ایران و گروه 1+5 بوده است. در این راستا، سئوال اصلی این است که «روابط فراآتلانتیکی، چرا و چگونه بر نقش اتحادیه اروپا در مذاکرات هسته‌ای ایران و 1+5 تاثیر گذاشت؟». فرضیه اصلی مقاله، عبارت است از «اشتراکات تمدنی دو سوی آتلانتیک، به همراه برتری وزن راهبردی ایالات متحده نسبت به اتحادیه اروپا از ابتدای فرایند شکل‌گیری همگرایی اروپایی و نیز روندهای جهانی قرن 21 که منجر به بعضی تغییرات در راهبردهای بین‌المللی و منطقه‌ای امریکا، از جمله چرخش ایالات متحده به سوی آسیا شده است؛ اتحادیه اروپا را به سمت اتخاذ رویکردی مرکب از «موازنه‌گری» و «دنباله‌روی» در قبال ایالات متحده پیش برده است». این رویکرد ترکیبی در مذاکرات هسته‌ای منجر به برجام، در قالب ایفای نقش اتحادیه اروپا براساس دو کارویژه ایجاد «تسهیل» و «توازن» متبلور شد. در این مقاله پس از بیان چهارچوب نظری (نئورئالیسم) به بررسی شاخص‌های اصلی روابط فراآتلانتیکی و نیز تاثیر روندهای جهانی قرن 21 بر این روابط با ایجاد شاخصی اکتسابی برای آن، همچون چرخش ایالات متحده به سوی آسیا پرداختیم. در بخش پایانی مقاله، به تبیین چگونگی تاثیرگذاری روابط فراآتلانتیکی براساس این شاخص‌ها بر روند و نتایج مذاکرات هسته‌ای پرداختیم و دیدیم که این رویکرد در دوران پسابرجام و با روی کار آمدن دولت جدید امریکا، با دادن وزن بیشتر به موازنه‌گری نسبت به دنباله‌روی، ادامه یافته و احتمالا خواهد یافت. روش پژوهش در این مقاله، «توصیفی- تحلیلی» است و برای گردآوری اطلاعات نیز عمدتا از روش کتابخانه‌ای استفاده شده است.
علی صباغیان - مهدی احمدبیگی
DOI : 0
کلمات کلیدی : روابط فراآتلانتیکی ، موازنه‌گری ، دنباله‌روی ، چرخش به سوی آسیا ، برجام
نیل به مقاصد سیاسی، امنیتی و اقتصادی، همواره از مهم‌ترین اهداف کشورها در تدوین و اعمال سیاست خارجی بوده است. برای تحصیل این مقاصد، کشورها به طور سنتی نوعی دیپلماسی مبتنی‌بر رویکردها و ابزارهای سیاسی، نظامی و اقتصادی را در پیش گرفته‌اند. با وجود این در نیمه دوم سده بیستم با شکست جریان اصلی روابط بین‌الملل در پیش‌بینی اتفاقات ناشی از فروپاشی شوروی، رویکردهای روانشناسی سیاسی به‌عنوان رویکردی فرعی برای تحلیل مسائل بین‌المللی مطرح شدند. نقشه ادراکی به‌عنوان یکی از ابزارهای روانشناسی سیاسی که مبدع آن را می‌توان (رابرت اکسلرود) نامید، راهي براي بازنمايي گفته‌هاي شخص در مورد قلمرويي محدود (مثلا يك مشكل سياستگذاري) است. اين نقشه براي دريافت ساختار دعاوي علي و رسيدن به پيامدهايي كه از اين ساختار نشئت مي‌گيرند، طراحي مي‌شود. با بررسی نقشه ادراکی دکتر روحانی از طریق سخنرانی‌ها و مکتوبات موجود، پرسش اصلی این پژوهش چنین مطرح می‌شود که رویکرد آقای روحانی نسبت به حل‌وفصل مسائل هسته‌ای ایران چگونه بوده است؟ یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که نگرش حقوقی و دیپلماتیک دکتر حسن روحانی به مسائل بین‌المللی، باعث درک مسئله هسته‌ای ایران به‌عنوان یک موضوع حقوقی بین‌المللی شده که با پیروی از چهارچوب قوانین نهادینه شدن بین‌المللی و با همراهی کشورهایی که منافع مستقیم در ایران دارند، می‌توان آن را از طریق دیپلماتیک و براساس حفظ مصالح کشور به موفقیت رساند.
دانیال رضاپور - سید امیر نیاکوئی
DOI : 0
کلمات کلیدی : نقشه ادراکی ، حسن روحانی ، پرونده هسته‌ای ، تحلیل سیاست خارجی ، دولت یازدهم

ابتداقبلی12بعدیانتها مشاهده 1 تا 5 ( از 10 رکورد)