Slide background

جستجوي مقاله (جستجوی پیشرفته)

در این قسمت شما می توانید عنوان یا قسمتی از خلاصه مقاله مورد نظر خود را در کادر زیر وارد نمونه و لیست مقالات مرتبط را مشاهده نمایید

آخرین شماره

No 35
شماره 35 سال 9
پاییز 1396
دانلود فایل |

آخرین مقالات منتشر شده

امروزه جمهوری خلق چین از جمله قدرت‌های رو ‌به رشدی است که با پایه‌گذاری سیاست خارجی خود برمبنای توسعه اقتصادی، به دنبال افزایش قدرت و نیز ایفای نقشی منحصر به فرد در نظام بین‌الملل است و در این راستا طرح‌های مختلفی را برای تحقق این هدف در جغرافیای سیاسی جهان دنبال کرده است. طرح «جاده ابریشم نوین» به مثابه راهبرد سیاست خارجی چین، همزمان با ریاست جمهوری ژی‌جین‌پینگ در پاییز 2013 رسما اعلام و با لحاظ اهداف سیاسی و اقتصادی چین، نقش مهمی را برای کشورهایی همچون ایران در نظر گرفت. این مقاله با طرح این پرسش که ابتکار جاده ابریشم نوین به مثابه راهبرد سیاست خارجی چین، با چه فرصت‌ها و تهدیدهایی برای ایران روبه‌رو است؟ با اتکا بر روش توصیفی-تبیینی، بر این نظر است که این ابتکار به دلیل ملحوظ داشتن نقشی مهم برای ایران می‌تواند با پیامدهایی برای ایران همراه باشد. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که این ابتکار با فرصت‌هایی همچون توسعه و تعمیق روابط ایران و چین، ظرفیت‌سازی برای برتری منطقه‌ای، حفظ و ارتقای امنیت ملی و ثبات داخلی کشور و فرصت‌سازی برای تعامل همزمان با شرق و غرب و تهدیدهایی مانند تفوق چین بر ژئواکونومی ایران، امنیتی‌شدن فزاینده ایران در سپهر سیاست امریکایی و دامن زدن به رقابت با رقبای ژئوپلیتیک همچون روسیه، هند، امریکا و توسعه روابط چین با اعراب و به‌ویژه عربستان همراه است.
فریبرز ارغوانی پیرسلامی - سحر پیرانخو
DOI : 0
کلمات کلیدی : جمهوری خلق چین ، جاده ابریشم نوین ، سیاست خارجی ، ژئوپلیتیک ، ایران
مسائل سیاسی و حقوقی در روابط ایران و کانادا کدامند؟ زمینه‌های پیدایش و تداوم این مسائل چیست؟ آیا راهکاری برای عبور از آنها متصور است؟ هدف مقاله حاضر، بررسی مسائل سیاسی و حقوقی مهم در روابط دو کشور و تبیین راهکارهایی برای حل‌وفصل آنها است. مقاله بر این فرضیه استوار است که شکل‌گیری مسائل حقوقی بین دو کشور ریشه در مسائل سیاسی فیمابین دارد و حل‌وفصل آنها نیز تابعی از رفع مسائل سیاسی است. با این حال، درهم تنیدگی و تأثیر و تأثر مسائل سیاسی و حقوقی ایران و کانادا مانع از تفکیک کامل آنها از یکدیگر و تدارک راه‌حل جداگانه برای هریک از آنها است. بر این اساس، با واکاوی بستر تاریخی و سیاسی روابط ایران و کانادا، سه عامل اساسی در شکل‌گیری مسائل حاد سیاسی بین دو کشور شناسایی می‌شود: آرمان‌گرایی در سیاست خارجی دو کشور و پیوند ایدئولوژیک آن با سیاست داخلی؛ نقش بازیگران ثالث؛ و افراط‌گرایی سیاست مداران. مسائل عمده حقوقی بین دو کشور در سطح دوجانبه عبارتند از وضع تحریم‌های یکجانبه؛ سلب مصونیت دولتی؛ و احکام قضایی داخلی در کانادا علیه ایران. در سطح بین‌المللی مسائل حقوقی فیمابین شامل تحریم‌های بین‌المللی مرتبط با پرونده انرژی هسته‌ای ایران، و مقولاتی نظیر حقوق بشر و تروریسم می‌شود. در نتیجه‌گیری با ترسیم چشم‌اندازی از روابط آتی ایران و کانادا، زمینه‌ها و راهکارهای عبور از موانع سیاسی و حقوقی تحت سه عنوان: بازسازی و برقراری روابط سیاسی؛ زمینه‌های تعامل اقتصادی و تجاری؛ و زمینه‌های تعامل علمی و فرهنگی مورد بررسی قرارمی‌گیرد. روش انجام این پژوهش توصیفی-تحلیلی است و گردآوری اطلاعات با روش جست‌وجوی کتابخانه‌ای و اینترنتی صورت گرفته است.
مسعود اسلامی
DOI : 0
کلمات کلیدی : روابط ایران و کانادا ، سیاست خارجی کانادا ، تحریم‌های بین‌المللی ، مصونیت دولتی
هدف اصلی مقاله واکاوی نقش و جایگاه پاکستان و ایران در همکاری‌های نظامی و معادلات استراتژیک چین است، تا علل و آثار این روابط در جهت‌گیری‌های سیاست خارجی این کشور در پرتو معادلات استراتژیک قدرت مشخص شود. با بررسی سیر روابط نظامی چین با قدرت‌های منطقه‌ای طی سال‌های اخیر به دلیل فعال شدن سیاست خارجی چین در مناطق جنوب و غرب آسیا این سئوال مطرح می‌شود که کدام یک از دو کشور پاکستان و ایران از جایگاه و اهمیت بالاتری در استراتژی نظامی چین برخوردار بوده و علل و آثار این جایگاه متفاوت در معادلات بازی قدرت به چه شکل نمایان شده است؟ یافته‌های پژوهش حاکی از گسترش روابط نظامی چین با پاکستان به سطح همکاری و اتحاد استراتژیک و نبود چنین سطحی از همکاری در روابط نظامی ایران و چین است. روش پژوهش مبتنی‌بر نمودارها و آمار مرکز مطالعات صلح استکهلم و منابع کتابخانه‌ای است.
فاطمه محروق
DOI : 0
کلمات کلیدی : همکاری استراتژیک ، اتحاد ، چین ، ایران ، پاکستان
عربستان سعودی یکی از کشورهای متنفذ اسلامی است که به مدد توانمندی مالی و نیز مشروعیت مذهبی، نقش مهمی در جهان اسلام دارد. روابط این کشور و افغانستان بیش از هشتاد سال قدمت دارد. این روابط پس از تهاجم نظامی اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان، در سطح جدیدی ظاهر شد و عربستان را به مناسبات سیاسی و امنیتی افغانستان وارد نمود. حضوری که طی حدود چهار دهه گذشته با شدت و ضعف استمرار داشته و در سال‌های اخیر پررنگ‌تر و جدی‌تر شده است. عربستان سعی کرده است تا در دوره جدید با حفظ و احیای نفوذ خود در افغانستان پس از سال ۲۰۱۴، حضور بیشتر در آسیای مرکزی به‌منظور گسترش نفوذ تفکر وهابیت و رقابت ژئوپلیتیکی و مقابله با نفوذ جمهوری اسلامی ایران در افغانستان از طریق مشارکت در روند صلح افغانستان، اعطای کمک‌های اقتصادی و بشردوستانه، نفوذ خود در این کشور را گسترش دهد. این نوشتار در پی آن است تا ضمن بررسی و تحلیل رویکردهای سیاست خارجی عربستان سعودی در قبال افغانستان، به این پرسش پاسخ دهد که چرا عربستان سعودی در سال‌های اخیر فعالیت خود در افغانستان را گسترش داده است؟ پاسخ احتمالی به پرسش فوق آن است که عربستان سعی کرده تا ضمن ایجاد موازنه با جمهوری اسلامی ایران، فضای بیشتری برای بازیگری خود در افغانستان پس از خروج نیروهای ائتلاف فراهم نماید. این پژوهش از نوع تبیینی بوده و داده‌های مورد نیاز جهت نگارش آن از طریق منابع کتابخانه‌ای و الکترونیکی جمع‌آوری شده است.
اصغر جعفری ولدانی - محمد تقی جهانبخش
DOI : 0
کلمات کلیدی : جمهوری اسلامی افغانستان ، جمهوری اسلامی ایران ، رقابت ژئوپلیتیکی ، عربستان سعودی ، واقع‌گرایی نوکلاسیک
عربستان سعودی از زمان سقوط صدام در عراق در سال 2003، خصوصا دوران تحولات انقلابی خاورمیانه و شمال افریقا از سال 2011 تا زمان انعقاد برجام و دوران پسابرجام، روابط خود را با جمهوری اسلامی ایران از سطح رقابت، به سطح تقابل و تشدید تنش سوق داده است؛ با توجه به این وضعیت، سئوال اصلی مقاله این است که دلایل و انگیزه‏های واقعی ریاض از اتخاذ چنین رویکرد تقابلی چه بوده و برای تحقق این امر، از چه اقدامات و رویه‎هایی برای موزانه‏سازی علیه ایران استفاده کرده است؟ نوشتار حاضر با بهره‎گیری از چهارچوب نظری «واقع‏‏گرایی انگیزشی» و تبیین شاخص‎های «بازیگر طمع‎کار» به این فرضیه رسیده است که «عربستان سعودی به‌منظور خروج از سکون سابق سیاست خارجی در حوزه‎های مختلف منطقه‎ای، جبران خلأ قدرت ایجادشده در جهان عرب پس از تحولات انقلاب‏های عربی 2011 و نیز هم‌راستایی با راهبرد امریکا در منطقه، به سمت رویکردهای تقابلی و تشدید تنش با جمهوری اسلامی ایران سوق یافته است؛ در این مسیر نیز از اقدامات و رویه‎هایی مختلفی نظیر ائتلاف‌سازی و اجماع‌سازی، تلطیف نسبی روابط با اسرائیل، استفاده از اهرم اقتصادی و انرژی، بهره‏گیری از ظرفیت سازمان‏های منطقه‏ای و بین‏المللی، ایجاد رقابت‎های تسلیحاتی، استفاده از ظرفیت حرمین شریفین و دامن زدن به اختلافات مذهبی و نژادی برای موازنه‏سازی علیه ایران بهره گرفته است.
رحمان نجفی سیار - خلیل قلخانباز
DOI : 0
کلمات کلیدی : عربستان سعودی ، جمهوری اسلامی ایران ، موازنه قوا ، سیاست‏های تهاجمی ، واقع‎گرایی انگیزشی

ابتداقبلی12بعدیانتها مشاهده 1 تا 5 ( از 10 رکورد)