Slide background

جستجوي مقاله (جستجوی پیشرفته)

در این قسمت شما می توانید عنوان یا قسمتی از خلاصه مقاله مورد نظر خود را در کادر زیر وارد نمونه و لیست مقالات مرتبط را مشاهده نمایید

آخرین شماره

No 36
شماره 36 سال 9
زمستان 1396
دانلود فایل |

آخرین مقالات منتشر شده

ابتکار یک کمربند-یک جاده، مهمترین مگاپروژه اقتصاد سیاسی بین‏الملل در شرایط کنونی است. ایران یکی از کشورهای کلیدی در مسیر خشکی یا کمربند این ابتکار است. مقاله حاضر معطوف به تبیین فرصت‏ها و چالش‏های همکاری ایران و چین در قالب این ابتکار با اتکا به روش‏های کیفی پژوهش همچون مشاهده و تحلیل اسناد است. در این راستا پرسش کلیدی عبارت از این است که عوامل مؤثر بر همکاری چین و ایران در این طرح در سطوح استراتژیک و بوروکراتیک کدامند؟ فرضیه‌ای که در پاسخ به این پرسش ارائه شده بدین صورت است که برخی همپوشی‏ها در انتخاب‌های استراتژیک دو کشور، نیازهای توسعه‌ای و موقعیت ژئواکونومیک ایران، تعاملات حداقلی بوروکراسی‌های سیاستگذار دو کشور و دشواری مبادلات مالی با ایران عوامل کلیدی تاثیرگذار بر همکاری دو کشور در قالب این طرح محسوب می‌شوند. یافته‌های مقاله نشان می‌دهد که در سطح استراتژیک، ایران این طرح را به عنوان فرصتی برای ارتقای جایگاه خود در اقتصاد جهانی، افزایش آزادی عمل در صحنه بین‌المللی و گسترش پیوندها با چین به عنوان قدرتی در حال ظهور تعریف می‌کند. در سطح بروکراتیک نیز نویسندگان فرصت‌ها و چالش‌های همکاری ایران و چین در پنج پیوند یک کمربند-یک جاده تحلیل نموده‌اند. یافته‌های مقاله نشان می‌دهد که مهم‌ترین فرصت‌های همکاری دو کشور در حوزه تسهیل ارتباطات و کلیدی‌ترین چالش‌های پیش‌روی همکاری آنان در حوزه همگرایی مالی است.
محسن شریعتی‌نیا - حمیدرضا عزیزی
DOI : 0
کلمات کلیدی : چین، ایران ، کمربند اقتصادی جاده ابریشم ، همگرایی منطقه‌ای ، پیوندهای زیرساختی
رودخانه‌های مرزی، ظرفیت تبدیل‌ به اختلاف و کشمکش در میان کشورها را دارا هستند. هلمندِ سرچشمه‌گرفته از افغانستان، پس از عبور از مرز، به هامون ایران می‌ریزد. از زمان تعیین مرزهای افغانستان و ایران، تقسیم آب هیرمند مسئله‌ساز بوده است. حکمیت‌های چندگانه نتوانست اختلافات را حل نماید. در معاهده 1351، افغانستان موظف شد 26 متر مکعب در ثانیه، آب به ایران بدهد و از هرگونه اقدامی‌‌که موجب قطع حقابه ایران ‌شود، خودداری کند. اما، هنوز اختلاف بر سر نحوه تقسیم آب، باقی است. دلایل تداوم اختلافات بر سر بهره‌برداری از آب هیرمند، علی‌رغم وجود توافق‌نامه‌های رسمی، پرسش اصلی است. مجموعه‌ای از عوامل تاریخی، جغرافیایی و عناصر منطقه‌ای و بین‌المللی، عمدتا غیرارادی در تداوم مسئله دخیل است. روش پژوهش، آمیزه‌ای از پژوهش تاریخی، اسنادی و میدانی است.
محسن خلیلی - صدیقه هاشمی
DOI : 0
کلمات کلیدی : ایران ، افغانستان ، هلمند ، معاهده‌های تقسیم آب
سوریه به عنوان یکی از مراکز ثقل ژئوپلیتیک خاورمیانه در حال حاضر (2017)، وارد هفتمین سال بحران و درگیری شده است. ثبات و امنیت در این کشور توسط خشونت، آوارگی در سطح وسیع، فرقه‌گرایی، افراط‌گرایی برخی از گروه‌ها به ویژه داعش، تقسیم اراضی و فروپاشی مهم‌ترین زیرساخت‌ها از بین رفته است و یک بحران بشردوستانه نه تنها در منطقه بلکه در کل جهان را رقم زده است. این پژوهش در پی پاسخ به این پرسش است که بحران سوریه هم اکنون در کدام نوع مرحله بحران قراردارد و نوع و ماهیت بحران کنونی آن چیست؟ در این مقاله براساس مدل مکعب بحران اینگونه استدلال می‌شود که ناکارآمدی در مدیریت بحران در سه سطح ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی، تبعات قابل توجهی بر سوریه و منطقه و حتی سطح بین‌المللی داشته است و با عدم مدیریت آن در سطح ملی یعنی نقطه C، بحران به ترتیب به نقاط D و B سرایت پیدا نمود و باعث تبدیل بحران امنیتی به جنگ داخلی و دخالت قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای و نقطه A به عنوان بحرانی‌ترین مرحله هر بحرانی انجامید. ایران، روسیه و ایالات متحده امریکا به عنوان سه بازیگر مهم و کلیدی در این درگیری با دستیابی به توافق بین خود خواهند توانست با راه‌حل برد-برد از ادامه افسارگسیختگی بحران جلوگیری نمایند. ولی واقعیت این است که تئوری مکعب بحران می‌گوید حتی اگر جنگ در سوریه مهار شود پس‌لرزه‌های جنگ تا سال‌ها ادامه خواهد داشت.
علی امیدی - زهرا آقامحمدی
DOI : 0
کلمات کلیدی : ایالات متحده امریکا ، ایران ، بحران سوریه ، روسیه ، مکعب بحران
این نوشتار در پی پاسخ به این پرسش است که اجرای برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، چه تأثیری بر ائتلاف‌سازی‌های منطقه‌ای موجود پس از تحولات موسوم به بهار عربی برجای خواهد گذاشت؟ به نظر می‌رسد، ائتلاف‌سازی‌های منطقه‌ای پسابهار عربی، برآمده از مواجهه هم‌زمان کشورهای منطقه خاورمیانه و شمال افریقا با عدم قطعیت‌های راهبردی و تحلیلی است و اجرای برجام، با کاهش عدم قطعیت‌های راهبردی و تحلیلی، بر این ائتلاف‌سازی‌ها اثر خواهد گذارد. به نظر می‌رسد اجرای برجام، تضعیف روند امنیتی کردن سیاست خارجی ایران؛ افزایش کنش‌گری و نقش‌آفرینی ایران در حوزه مدیریت بحران‌ها و نهادسازی‌های منطقه‌ای؛ کم شدن تمرکز و حساسیت امنیتی درباره ایران و در نتیجه آشکارتر شدن عوامل، روندها و بازیگران امنیت‌زدا و امنیت‌ساز منطقه و محدود شدن گزینه‌های نهادی مشروع برای برسازی نظم منطقه‌ای جدید و سرانجام، تضعیف جایگاه عربستان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بر سازندگان ائتلاف‌های هویتی و فرقه‌ای را به همراه خواهد داشت. در این چهارچوب، توافق هسته‌ای در میان‌مدت و بلندمدت، با کاهش عدم قطعیت تحلیلی در منطقه، به تضعیف ائتلاف‌سازی‌های هویتی و فرقه‌ای در منطقه منجر خواهد شد. براي آزمون این فرضیه، نگارندگان با استفاده از روشی توصیفی- تحلیلی و با بهره‌گیری از نظریه سازه‌انگاری و مفاهیم عدم قطعیت راهبردی و عدم قطعیت تحلیلی، تلاش می‌کنند ابعادی از ائتلاف‌سازی‌های منطقه‌ای پسابرجام را مورد واکاوی قراردهند.
حسین مفیدی احمدی - علی‌اصغر کاظمی
DOI : 0
کلمات کلیدی : برجام ، بهار عربی ، عادت ، عدم قطعیت تحلیلی ، عدم قطعیت راهبردی
برخلاف نگرش سنتی به مقوله بحران، در رویکردهای فرانوگرا و پسافرانوگرا، بحران نه تنها مقوله‌ای تهدیدآمیز و مخاطره برانگیز تلقی نمی‌شود بلکه در مواردی به عنوان فرصت در جهت حل مشکلات سیاسی اقتصادی مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. از این‌رو در پژوهش حاضر مناسبات دولت پاکستان از یک‌سو با دولت‌های هند، افغانستان، ایران و در سوی دیگر با شریک راهبردیش یعنی ایالات متحده، در چهارچوب بحران‌آفرینی تحلیل می‌شود. در واقع هدف از این پژوهش علاوه‌بر تشریح سیاست خارجی پاکستان، پاسخ به این پرسش اساسی است که «چگونه پاکستان بحران را همچون یک فرصت می‌نگرد و از راه بحران‌آفرینی منافعش را تأمین می‌کند؟». نتایج پژوهش نشان می‌دهند که بحران مستمر در روابط با هند به عنوان فرصتی برای ارتش و سرویس امنیتی پاکستان، نفوذ بیشتر نظامیان در عرصه سیاست را به همراه داشته است. بحران در روابط کابل- اسلام‌آباد با هدف افزایش نفوذ در افغانستان و کم‌رنگ شدن بحران خط دیوراند است. بحران‌آفرینی پاکستان در مرزهای شرقی ایران نیز به منظور فشار بر تهران جهت کاهش سطح همکاری‌های تهران - دهلی‌نو به ویژه در حوزه افغانستان است. همچنین اسلام‌آباد با بحران‌سازی در منطقه توانسته علاوه بر جذب کمک‌های مالی واشینگتن، حضور امریکا‌ را برای تأمین منافع خود در منطقه حفظ کند.
مهدی بزرگزاده - حجت‌الله نوری ساری
DOI : 0
کلمات کلیدی : پاکستان ، ایران ، هند ، افغانستان ، ایالات متحده و بحران‌سازی

ابتداقبلی12بعدیانتها مشاهده 1 تا 5 ( از 10 رکورد)