فصلنامه روابط خارجی

فصلنامه روابط خارجی

توسعه دیپلماسی ورزشی در افق گام دوم انقلاب اسلامی ایران؛ تحقق چشم انداز 1420

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
عظیم صلاحی کجور 1
مرتضی دوستی 2
1 پژوهشگر پسا دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
10.22034/fr.2023.354826.1283
چکیده
هدف از پژوهش حاضر توسعه دیپلماسی ورزشی در افق گام دوم انقلاب اسلامی ایران می باشد. تحقیق حاضر یک پژوهش آمیخته (کیفی- کمی) محسوب می‌شود در این راستا جامعه آماری در بخش کیفی شامل کلیه صاحب نظران در حوزه مدیریت کلان ورزشی، مدیریت راهبردی، دیپلماسی، روابط بین‌الملل و جامعه شناسی ورزشی در سطح معاون وزیر، رئیس فدراسیون، مشاور وزیر و اساتید دانشگاهی می باشند که از روش نمونه‌گیری به‌صورت گلوله برفی انتخاب شدند. از خبرگان مصاحبه به‌صورت نیمه ساختاریافته انجام پذیرفت. در این پژوهش از روش نظام‌مند اشتراوس و کوربین برای کدگذاری مصاحبه‌ها استفاده گردید و کدگذاری‌ها توسط نرم‌افزار MAXQDA انجام پذیرفت. جامعه آماری بخش کمی شامل کلیه صاحبنظران، اعضای هیئت علمی و کلیه مسئولان مرتبط (فعلی و سابق)، مشتمل از: متخصصان و مدیران ورزشی و مدیران اجرایی در وزارت ورزش و جوانان می باشد. روش نمونه‌گیری به‌صورت خوشه‌ای چندمرحله‌ای می باشد. داده های گرد‌آوری ‌شده بوسیله نرم‌افزار PLS مورد آزمون قرار گرفتند. یافته نشان دادند در راستای شرایط علی 13 مفهوم شناسایی شد و این مفاهیم در 2 مقوله تقسیم‌بندی شده‌اند همچنین برای شرایط زمینه‌ای 13 مفهوم و 3 مقوله و برای عوامل مداخله‌گر 13 مفهوم 3 مقوله و برای راهبرد‌ها 11 مفهوم و 3 مقوله و پیامد‌ها نیز 10 مفهوم و 3 مقوله بودند. در مجموع می توان بیان کرد که با همکاری سازنده بین سازمان‌های اجرایی ورزش کشور و در دستور کار قرار دادن و استفاده از پتانسیل ورزش بین‌الملل توسط این سازمان‌ها، می‌توان به بهبود شرایط موجود و در نتیجه ارتقا دیپلماسی ورزشی ایران امیدوار بود
کلیدواژه‌ها
دیپلماسی ورزشی
افق گام دوم انقلاب
توسعه ورزشی
پتانسیل ورزش
روابط بین الملل

موضوعات

عنوان مقاله English

Development of Sport Diplomacy on Horizon, Second Step of the Islamic Revolution of Iran Realization of the landscape of 2041

نویسندگان English

Azim Salahi Kojour 1
Morteza Dousti 2
1 Postdoctoral researcher, Department of Sports Management, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Mazandaran University, Babolsar, Iran
2 Associate Professor, Department of Sports Management, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Mazandaran University, Babolsar, Iran
چکیده English

The purpose of the present study was to develop sports diplomacy on the horizon of the second step of the Islamic Revolution of Iran. The present study is a mixed (qualitative-quantitative) study. The statistical population in the qualitative sector includes all experts in the field of sports management, strategic management, diplomacy, international relations, and sports sociology at the Deputy Minister, President of the Federation, and Advisor It was the minister and university professors who were selected as a snowball from the sampling method. The interview experts were semi-structured. In this study, the systematic method of Strauss and Corbin was used to encode the interviews and the coding was carried out by MAXQDA software. The statistical population of the small section included all experts, faculty, and all relevant officials (current and former), including specialists and sports managers, and executives at the Ministry of Sport and Youth. The method of sampling was a multistep cluster. The data collected by PLS software was tested. The findings showed that 13 concepts were identified in terms of causal conditions, and these concepts were divided into 2 categories. Also, for contextual conditions 13 concepts and 3 categories and intervention factors 13 concepts 3 categories, and strategies 11 concepts and 3 categories and consequences of 10 concepts. And there were 3 categories. With the constructive cooperation between the country's executive organizations of international sports potential by these organizations, one can hope to improve the current conditions and thus promote Iranian sports diplomacy

کلیدواژه‌ها English

Sports diplomacy
the second step of the revolution
sports development
the potential of sports
International Relations
 
بخشی چناری، امین‌رضا؛ گودرزی، محمود؛ سجادی، سیدنصرالله و جلالی فراهانی، مجید (1398.الف). ارائه راهکارهایی برای توانمندسازی و ارتقای دیپلماسی ورزشی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه علمی مدیریت ارتباطات در رسانه‌های ورزشی، 6(3)، 15-22.
بخشی چناری، امین‌رضا؛ گودرزی، محمود؛ سجادی، سید نصرالله و جلالی فراهانی، مجید (1398.ب). نقش دیپلماسی ورزشی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. رویکردهایی نوین در مدیریت ورزشی، 7(26)، 21-36.‎
جوادی‌پور، محمد و راسخ، نازنین. (1398). نقش ورزش و توسعه دیپلماسی ورزشی در پیشبرد سیاست‌های فرهنگی ـ اجتماعی و روابط خارجی جمهوری اسلامی ایران. نشریه مدیریت ورزشی، 11(2)، 219-234.
حسن‌پور قادی، رضا و دوستی، مرتضی (1400). جایگاه دیپلماسی ورزشی در سیاست خارجی ایران پس از انقلاب اسلامی 1357. نشریه مدیریت ورزشی، 13(2)، 581-616.
حمیدی، سمیه و مزدخواه، احسان (1400). الگوی کارآمد‌سازی سیستمی؛ گذار از محیط تقابلی به سیاست خارجی فرکتال تعامل‌محورانه منطقه‌ای (نمونه مطالعاتی: جمهوری اسلامی ایران). فصلنامه روابط خارجی، 13(2)، 395-433.
رضایی، نیما و شریعتی، مجتبی (1400). ظرفیت‌سنجی شکل‌گیری رژیم امنیتی مبتنی بر «چانه‌زنی نهادی» در مذاکرات جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی. فصلنامه روابط خارجی، 13(2)، 337-370.
سبزی، زهره؛ شریعتی فیض‌آبادی، مهدی و صابونچی، رضا (1400). نقش دیپلماسی ورزش در توسعه روابط با کشورهای غربی. پژوهش‌های فیزیولوژی و مدیریت در ورزش، 13(3).
شریعتی فیض‌آبادی، مهدی (1398). مطالعه تطبیقی دیپلماسی ورزش در توسعه روابط خارجی ایران و کشورهای منتخب. دو فصلنامه علمی دانش سیاسی، 15(1)، 125-148.
صباغیان، علی (1394). دیپلماسی ورزشی. نشریه مطالعات فرهنگ ارتباطات، (31)، 131-151.
محمدولی، مجید و صفرآهنگ، رسول (1398). بازسازی معماری سازمان ناجا بر اساس بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی. فصلنامه مطالعات راهبردی ناجا، 4(14)، 61-91.
 
Allen Pigman, G. & Simon Rofe, J. (2014). Sport and diplomacy: an introduction1. Sport in Society, 17(9), 1095-1097.
Dixon, M. A.; Anderson, A. J.; Baker, R. E.; Baker, P. H. & Esherick, C. (2019). Management in sport for development: examining the structure and processes of a sport diplomacy initiative. International Journal of Sport Management and Marketing, 19(3-4), 268-292.
Dubinsky, Y. (2019). From soft power to sports diplomacy: A theoretical and conceptual discussion. Place Branding and Public Diplomacy, 15(3), 156-164.
Fullerton, J.; Abdi, K.; Talebpour, M.; Ranjkesh, M. J. & Jabbari Nooghabi, H. (2018). Converting sports diplomacy to diplomatic outcomes: Introducing a sports diplomacy model. International area studies review, 21(4), 365-381.
Jackson, S. J. (2013). The contested terrain of sport diplomacy in a globalizing world. International Area Studies Review, 16(3), 274-284.
Min, D. & Choi, Y. (2019). Sport cooperation in divided Korea: an overstated role of sport diplomacy in South Korea. Sport in Society, 22(8), 1382-1395.
Murray, S. (2013). Moving beyond the ping-pong table: sports diplomacy in the modern diplomatic environment. Public Diplomacy Magazine, (9), 11-16.
Murray, S. (2020). Sports Diplomacy: History, Theory, and Practice. In Oxford Research Encyclopedia of International Studies.
Nicholson, M.; Hoye, R. & Houlihan, B. (Eds.). (2011). Participation in sport. London: Routledge.
Rowe, D. (2018). Football, diplomacy and Australia in the Asian century. In Sport and diplomacy (pp. 147-166). Manchester University Press.
Schneider, R. C. (2018). Sport as a Facilitator of Positive International Relations. International Journal of Sport Culture and Science, 4(3), 843-851.
Valenti, M.; Scelles, N. & Morrow, S. (2020). Elite sport policies and international sporting success: A panel data analysis of European women’s national football team performance. European sport management quarterly, 20(3), 300-320.